ว่าด้วย Future Gamer ฉบับเดือนมีนาคม...
posted on 09 Jun 2010 19:54 by croverจะบอกว่ามีงานผมอยู่ในหน้า Preview ด้วยนะครับ...
ลองหาชื่อผมดูดีๆสิ....เอาน่าเล่มละ 100 บาทเอง...ถือว่าอุดหนุนคนเเปลทางอ้อมน่า
จะบอกว่ามีงานผมอยู่ในหน้า Preview ด้วยนะครับ...
ลองหาชื่อผมดูดีๆสิ....เอาน่าเล่มละ 100 บาทเอง...ถือว่าอุดหนุนคนเเปลทางอ้อมน่า
ไหนๆก็ไหนๆ จะครบปีใหม่ทั้งที....ขออัพเดตบล็อกซะหน่อยก็เเล้วกัน
จะเริ่มยังไงดี?
ปีนี้เป็นปีที่ผมรู้สึกว่า ชีวิตมันเริ่มขาดความฝันเเข้าไปทุกที ผมมักจะเป็นพวกที่ฝันกลางวันเป็นประจำ
มองโลกมากกว่าที่จะมองเพื่อนฝูง หรือมองปัญหาของตัวเอง....ซึ่งนั่นก็เป็นปัญหาอยู่บ้างเพราะทุกครั้ง
ที่ลืมมองข้อบกพร่องของตัวเองก็มักจะทำให้ตัวเองพลอยซวยเป็นประจำ.....
เเต่ถ้าไม่พูดเรื่องลำบากๆของปีนี้....ผมก็ชักเริ่มรู้สึกตัวเเเล้วว่า....เริ่มหลุดพ้นจากความเป็นเด็กอย่างช้าๆ
ขอเตือนตัวเองหน่อยว่า ตอนนี้ 19 เข้าไปเเล้ว ทั้งหนวด ทั้งขนรักเเร้ เเละขนอื่นๆก็ทยอยงอกออกมา
ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่คิดว่ามันจะมีก็ยังอุตส่าห์จะมี....เเต่เมื่อมานึกถึงช่วงอายุ 13-15 ซึ่งเป็นช่วงกึ่งๆวับรุ่น
ต้องขอบอกเลยว่าเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดเลยล่ะ
ปัญหาทางจิตใจนั้นเป็นเรื่องที่ทุกคนต่างต้องประสบกันบ้างอยู่เเล้ว เเต่ทุกครั้งก็นึกถึงมันทีไร
ก็พลอยรู้สึกสมเพศตัวเองขึ้นมาทันตาเห็น....เเต่เมื่อมาคิดดูให้ดีเเล้ว....ตัวผมเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก
ยังคงชอบอ่านการ์ตูน...จินตนาการถึงเรื่องราวที่น่าสนุกซึ่งไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นจริง ความหวังให้มี
ประสบการณ์ใหม่ๆเข้ามาในชีวิต ซึ่งนี่คือเหตุผลหลักๆที่ผมเป็น เกมมเมอร์ระดับเข้าสายเลือด
ผมไม่ชอบเล่นเกมเพื่อเเต้ม คะเเนน เเข่งขัน หรือค่า EXP เเต่รักที่จะเล่นเพื่อสัมผัสกับความท้าทายที่เเปลกใหม่
ทั้งเนื้อเรื่อง การเล่น เสียงเพลง องค์ประกอบทุกๆอย่างที่รังสรรค์ขึ้นมาเป็นเกมๆหนึ่งนั้น เป็นประสบการณ์
ที่เเปลกใหม่อยู่เสมอ
หลายครั้งที่เพื่อนผมมักจะหาว่าเป็นพวกบ้าเกม หรือจริงจังกับเกมมากเกินไป
เเละเเน่นอนว่าเพื่อนของผมนั้นมันจะเเนะนำให้ออกไปเที่ยวกันบ้าง ทั้งโบว์ลิ่ง ตลาดนัด ผับ หรือชายหาด
บางครั้งถึงกับซ่องเลยก็มีอยู่ เเต่ผมก็ปฏิเสธไป เเละไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตอย่างที่เพื่อนคนอื่นๆมีกัน
(เเละไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องอย่างว่านะ)
หลายๆคนได้มีโอกาสออกเดินทาง เที่ยว เก็บเกี่ยวความทรงจำ มีความสุขกับคนรอบข้าง
เเละพบเพื่อนใหม่ๆได้ทุกวัน เเต่สำหรับผมนั้นต่างออกไป
ผมมีความรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่า ผมไม่เคยต้องการเพื่อน พวกพ้อง หรือคนรัก...ผมใช้ชีวิตกับตัวเองได้
เเละรักที่จะอยู่อย่างสงบสุข.... หลายครั้งหลายคราผมเหนื่อยหน่ายกับการที่ต้องมาทำความรู้จัก หรือ
พยายามหาวิธีผูกสัมพันธ์กับใครบางคน....โดยเฉพาะเรื่องรักๆใคร่ๆเนี่ยเเหละที่ผมพยายามจะหลีกเลี่ยง
ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไำปได้
ผมเป็นคนที่จะฝันได้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว เเละยาวนาน อีกทั้งยังสามารถจำความฝันได้อย่างเเจ่มชัด
ในหลายๆครั้ง....ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นความฝันที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง ไร้สาระ หรือพิลึกพิลั่น เเต่ทุกความฝัน
ของผมนั้นมีเพียงสิ่งเดียวที่เชื่อมต่อกัน...
ทุกครั้งนั้น ผมมักจะมีใครผู้หนึ่ง อยู่เคียงข้าง พูดคุยซึ่งกันเเละกัน เเลกเปลี่ยนความคิดเห็น
เเละร่วมกันเผชิญปัญหา....ผมไม่เคยรู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใคร เเต่หลายครั้งนักที่จะพบว่าคนผู้นั้น
มักจะเป็น คนทีผมเพิ่งรู้จัก หรือเพื่อนที่ห่างเหินกันไป....
นับตั้งเเต่ความฝันครั้งนั้นผมก็รู้ทันที ว่าความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของผมคืออะไร....
การได้ออกเดินทางค้นหาประสบการณ์พร้อมกับใครซักคน
ที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเเละเเบ่งปันความรู้สึกซึ่งกันเเละกัน
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมพยายามหลีกเลี่ยงเเละหลีกหนีการที่จะคบหาเพื่อนใหม่ๆ อยู่เสมอ
อาจจะเป็นเพราะเคยมีความผิดพลาดในอดีตบางอย่างที่ทำให้ต้องวิตกกังวล หรือหวาดกลัวกับการ
เชื่อใจใครซักคน....ซึ่งนั่นทำให้ผมรู้สึกว้าเหว่มาตลอดเพราะไม่เคยมีใครที่ผมจะเอ่ยได้ว่า
เป็นคู่หู หรือ คู่ชะตาได้เลย....
บางทีสิ่งที่ผมต้องการจริงๆอาจจะเป็น ใครซักคน....ทั้งๆที่ผมบอกกับทุกคนมาตลอดว่าไม่จำเป็นต้องมีใคร...
มาถึงตรงนี้.....ผมว่าผมชักอยากจะเขียนบล็อกให้บ่อยขึ้นซะเเล้วสิ...lolz
บันทึกจิปาถะ
08/12/2009
Crover C. Crewe
โอเค...โดจิน Soul Eater 2 เรื่องติดที่เเปลในวันหยุดนักขัตฯ
ปล.ไม่มี H มีเเต่ซึนเดระ กับ โรเเมนติก...เชื่อเถอะว่าใครที่อ่าน SE จะต้องชอบเเน่ๆ
http://www.mediafire.com/?ommknhn3dyh
http://www.mediafire.com/?zz10ngnzmtd
....ไหนๆก็ไหนๆ...มีเรื่องอยากจะพูดนิดนึงเพื่อไม่ให้เสียเที่ยวในการอัพเดตบล็อก...
ใช่ผมเเปลโดฯหรือมังกะ H ได้เเละไม่ผมไม่ค่อยได้เเปลบ่อยๆนัก...
เเต่ถ้าสนใจก็เเจ้งไว้ในคอมเม้นท์ได้...หรือเกิดอยากให้เเปลเรื่องไหนมาก็ขอได้ตามสบาย...
เเต่เฉพาะอังกฤษนะ...ผมโง่ญี่ปุ่น...
ปล.จุดที่ทุกท่านจะสังเกตุในงานเเปลผมได้คือ ผมจะใช้คำว่า เดียว เเทน เดี๋ยว...เพราะมันไม่คุ้น
ปปล.ไม่ต้องสนใจปล.นักหรอก....มันไม่สำคัญอยู่เเล้ว....
ปปปล.จบการอัพเดต